Waarom managers conflictverhalen niet uit de weg mogen gaan.

Als storyteller verweef ik vaak trieste verhalen met elkaar. Meestal met positieve afloop, maar vaak maak ik gebruik van verhalen zonder happy ending. Waar luisteraars moeten nadenken over de lessen die zijn geleerd. Verhalen waar er geen goud aan het einde van de regenboog is. Het is verbazingwekkend hoe zulke verhalen na mijn lezingen gesprekken oproepen waar de mensen blij zijn dat ze niet altijd moeten glimlachen. Of waarbij medewerkers eens niet aangezet worden om nu in actie te komen. Het moeten toch niet altijd “wat hebben we dat weer goed gedaan”-verhalen zijn, toch?

Het is OK om (soms) ongelukkig te zijn.

Er zijn van die dagen dat ik mij nergens toe kan aanzetten. Het gebeurt niet vaak, maar dan wil ik me gewoon omdraaien in bed en het daarbij laten. Of andere dagen waar ik mij eens flink laat gaan en ongezond eet en drink. Of niet naar de sportzaal ga bijvoorbeeld en zelfs niet mijn telefoon beantwoord. Sterker nog, de meeste zondagen werk ik niet en probeer zo dicht mogelijk bij dat negatief ideaal te komen. Maar deze dagen zijn voor mij vaak ook dagen van reflectie die mijn meest creatieve denken ruimte geven. Ik sta dan stil bij de dilemma’s in mijn leven en de mogelijke opportuniteiten die deze in zich dragen.

Leer in je storytelling het conflict te omarmen.

Ik heb vorige jaar een aantal workshops geleid over het omgaan met verandering, en hoe je hierbij storytelling kan inzetten.

Ik vond het verbazingwekkend hoeveel managers liever conflicten uit de weg gaan. Ook in de verhalen die ze vertellen. Ik maak er geen geheim van dat conflicten ook voor mij vaak een uitdaging vormen. Maar weet dat elk sterk verhaal een conflict in zich draagt. Geen goed verhaal zonder duidelijke hoofdrolspeler, tegenspeler, plot, maar dus ook conflict.

Waarom houden mensen niet van het element conflict in het verhaal? Waarschijnlijk omdat mensen bang zijn voor hoe anderen zullen reageren. We willen niet dat anderen ongelukkig zijn, zelfs als dat betekent dat ons eigen geluk hieronder lijdt. We denken dat als we anderen confronteren met conflicten, dat ze dan naar huis gaan en hun kamer zwart zullen verven en gaan luisteren naar deprimerende muziek.

Sterke verhalen bespelen alle emoties.

We zijn mensen die een scala aan emoties ervaren. Het is belangrijk om om hiervan bewust te zijn en om ze allemaal te omarmen in plaats van één emotie na te streven. Uit de interviews met tal van Belgische ceo’s die ik samen met de redacteur van mijn boek -Geert Degrande- de laatste maanden gedaan heb,  blijkt keer op keer dat sterke leiders ook verhalen vertellen waarin conflict of pijn centraal staan. Deze ceo’s hebben duidelijk geleerd om zich comfortabel te voelen in het delen van moeilijke, pijnlijke en zelfs negatieve verhalen. Door introspectie, en hun besef dat sommige dagen ook ellendig kunnen zijn, slagen deze managers erin om authentieke storytellers te zijn.

Ik ben er dan ook vast van overtuigd dat enkel wanneer managers voldoende aandacht besteden aan hun eigen ontwikkeling, ze pas kunnen zorgen voor zakelijke effectiviteit. Uiteraard kan er veel gerealiseerd worden door positieve verhalen te vertellen, maar leiders kunnen ook voordeel halen uit delen van verhalen waarin hun woede, hun conflicten en in sommige gevallen hun eigen angsten centraal staan.

Op zoek gaan naar je verhaal als leider is altijd op zoek gaan naar wie bent en waarvoor je staat. Nog pas gisteren had ik hierover een goed gesprek met business coach en life planner Cynthia Ghysels. Zij begeleidt professionals sterker te leven en werken vanuit hun persoonlijke visie en waarden. Want kan je niet pas goed leiden, managen en coachen als je vertrekt vanuit je eigen inzichten en ervaringen? Als je kan leiden vanuit je eigen bezieling?

Een goed leider gaat diep in zijn of haar verhalen.




Kennismaken met de kracht van storytelling voor je bedrijf of organisatie? Start dan met dit boek.

Vijf hoofdstukken, vijf krachtlijnen om als leider het verschil te maken met een verhaal.

Bestel


In juni vorig jaar verscheen mijn boek ‘Sterke verhalen, sterke leiders’. Hierin reken ik ook af met de weerstand die her en der nog bestaat tegen het gebruik van emoties bij sterk leiderschap. Dit doet me ook denken aan het boek dat ik momenteel lees: “The Power of Negative Emotion”van Todd Kashdan en Robert Biswas Denier. In dit boek suggereren de auteurs dat gevoelens zoals boosheid, verveling, schuldgevoelens en angst wellicht niet fijn zijn, maar ze zijn wel ontzettend nuttig. Boosheid kan de aanleiding zijn tot creativiteit. Schuldgevoelens zorgen voor verbetering. Twijfels over jezelf zorgen voor een betere prestatie en egoïsme verhoogt de moed. Dat negatieve emoties nuttig kunnen zijn, kon ik zelf duidelijk vaststellen in de leiderschapsverhalen van de ceo’s die ik recent interviewde. Want wanneer ik de leiders polste naar enkele momenten die hen hadden gemaakt tot de leider die ze vandaag zijn, dan kwamen de mooiste verhalen naar boven. Verhalen van diep zelfinzicht waarbij kwetsbaarheid een belangrijke factor vormt. Het durven delen van deze verhalen zal niet alleen je sterke persoonlijkheid tonen maar zal daarenboven voor de noodzakelijke verbinding zorgen waar alle leiders vandaag naar op zoek zijn.

Mijn advies voor elke manager die een goede storyteller wil worden, is zowel moeilijk als eenvoudig. 

Ga op zoek naar de kern van jouw leiderschap. Hoe maak jij je eigen leven zinvol? Hoe verrijk je het leven van je medewerkers? Vanuit welke waarden vertrekt je leiderschap? Waar en wanneer heb je moeilijke keuzes moeten maken? En hoe ben je omgegaan met de hindernissen die de juiste keuzes misschien in de weg stonden? Laat het antwoord op deze vragen het bronmateriaal zijn voor je leiderschapsverhalen, en vertel wat vaker verhalen die de waan van de dag overstijgen en die er echt toe doen. Ga hierbij pijn en conflict niet uit de weg maar omarm deze elementen als noodzakelijke elementen van je leiderschapsverhaal.

Veel van mijn favoriete gedichten, films en muziek in alle genres komen voort uit donkere plaatsen. Ze komen voort uit verlies, wanhoop, geschreeuw om hulp en woede. Een van mijn favoriete jazz zangeressen, Bessie Smith, heeft een geweldige catalogus van werk dat afkomstig is uit een plaats van pijn. Ik kan me hierin inleven en zie hoop, ondanks dat ze duidelijk haar weg zoekt doorheen de pijn.

Mijn punt is dus dat we in leiderschapsverhalen meer balans nodig hebben. “Negatieve emoties”, zoals de auteurs van het boek ‘The Power of Negative Emotion’ zeggen, “kunnen ons helpen om emotioneel flexibel te zijn”. Om een scala van verhalen te kunnen vertellen.



OVER RAF STEVENS

Raf Stevens (46) heeft ruim twintig jaar ervaring in communicatie. Sinds twaalf jaar is hij zelfstandig actief in business storytelling. Raf ondersteunde al tal van bedrijven en organisaties in het vertalen van strategie- en verandertrajecten naar sterke verhalen. Hij begeleidt ook managers in het succesvol inzetten van hun persoonlijke verhaal. Raf is ook de host van de Story Club podcast, een interviewprogramma over storytelling, communicatie en leiderschap.

Maak kennis

 

Geef een reactie